Archives

Δες το καταρχάς με τα μάτια του μυαλού.
Ένα μπαλκόνι στην Ακάνθια Θάλασσα είναι το "Λευκό Κοχύλι" - ανάμεσα στον Άθωνα και το Αριστοτελικό Όρος.

Το λιμάνι της Ιερισσού - θέα καθάρια.
Η κορυφή του ιερού Όρους στο βάθος.
Τα καΐκια, που φεύγουν για τη βραδινή ψαριά.

Ένας πράσινος βραχίονας απέναντι.
Το βουνό του Αριστοτέλη.
Στα δάση του η φάρμα με τους μαύρους χοίρους.
Δεν είναι αγριογούρουνα.
Είναι η αρχέγονη ράτσα, η φυλή, το κρέας της οποίας συνήθιζαν να απολαμβάνουν οι αρχαίοι πρόγονοι.

Ο executive chef του Mount Athos Resort, Τάσος Παρασκεαυίδης, ετοίμασε απόψε ένα εκπληκτικό κυρίως πιάτο με μαύρο χοίρο, το οποίο σιγόψησε για πολλές ώρες, ώστε αυτό να λιώνει στο στόμα και να δημιουργεί τον πιο τέλειο συνδυασμό με τον ερυθρό οίνο IERIS του τοπικού Domaine Agrovision.

Η αρχαιοελληνική KOUZINA στα φόρτε και στα μεγαλεία της!
Έλα και δες το με τα μάτια σου.
Απόλαυσε το!

Θάλασσες της αριστοτελικής και αθωνικής χερσονήσου τριγύρω.
Αρχαίες θάλασσες - του Αριστοτέλη, του Ξέρξη, του Άθωνα.
Μεσογειακές - του Αιγαίου.

Προϊόντα της θάλασσας - αιώνια και αυτά.
Ψαράδες.
Τους παρατηρείς κάθε απόγευμα να ξεμακραίνουν από τα λιμάνια και να γίνονται μικρές κουκκίδες κάτω από την αθωνική κορυφή.
Και ψαρικά. Και θαλασσινά. Και γεύσεις παραμυθένιες να μυρίζουν ιώδιο.

Τραπέζι με ψάρια από τον Άθωνα στρώνει σήμερα το Eagles Resort και υποδέχεται Σκανδιναβούς από τη Φινλανδία, που έρχονται να δικτυωθούν με την προαθωνική χερσόνησο και να ανταλλάξουν πολιτισμό και κληρονομιές.

Οίνος από τη Μεγάλη Παναγία και την Ιερισσό - ροζέ σαν πέταλο τριαντάφυλλου.
Χορταρικά αναμειγμένα με ψάρια.
Ζαρζαβάτια τοπικά.
Άγριες αγγινάρες.
Μανιτάρια.

Ένα τραπέζι Ελλάδα, ένα τραπέζι φιλίας.

Ιστορίες γαστρονομίας. Θαλασσινές.
Η θάλασσα του Άθωνα.
Το Αιγαίο.

Η κορυφή του γιγάντιου βουνού δεσπόζει πάνω από τον ορίζοντα. Ένα τοπίο που συγκινεί με την απλότητά του.
Απέναντι, η Αμμουλιανή με τα λευκά σπιτάκια της. Οι λάντζες που διασχίζουν αδιάκοπα το στενό. Οι ψαρόβαρκες που επιστρέφουν από το πρώτο φως της ημέρας. Τα ιστιοπλοϊκά και τα όμορφα σκαριά που αφήνονται στον ρυθμό του ανέμου.
Ένα σκηνικό της άνοιξης που παραδίδεται στο καλοκαίρι. Η γαλάζια θάλασσα του Άθωνα απλώνεται μπροστά στο Casa Cook Athos, όχι ως θέα, αλλά ως προέκταση της εμπειρίας.

Γαλήνη.
Νιώθεις πως ο επίγειος παράδεισος υπάρχει. Σαν όλα να έχουν σκηνοθετηθεί από τη φύση με απόλυτη αρμονία.

Και τότε, ένα τραπέζι στρώνεται δίπλα στη θάλασσα.
Θαλασσινά.
Φρέσκα.
«Ψαρεμένα διχτυάρικα - τα ξημερώματα», λέει ο chef.

Η πρώτη ύλη έχει τον πρώτο λόγο.
Ψάρια και θαλασσινοί καρποί της περιοχής, λαχανικά και μυρωδικά της αθωνικής γης, ελαιόλαδο, λεμόνι, αρωματικά βότανα.
Η μαγειρική δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει· αναδεικνύει.
Με τεχνική, μέτρο και σεβασμό στη γεύση.

Τα πιάτα φτάνουν στο τραπέζι σαν μικρά έργα τέχνης.
Χρώματα, αρώματα και υφές εναρμονίζονται με τη μαγεία του φυσικού τοπίου.
Κάθε μπουκιά αφηγείται μια ιστορία του τόπου.

Ένα τραπέζι Ελλάδα.
Ένα τραπέζι της Ανατολικής Χαλκιδικής.
Αυθεντικό. Γενναιόδωρο. Αξέχαστο.

Λευκό Κοχύλι. Ένα fish restaurant πάνω στη θάλασσα.
Δυο βραχίονες: του Άθωνα και του Αριστοτελικού Όρους.

Το λιμάνι της Ιερισσού. Ένα φεγγοβόλιμα στα νερά και στα σκαριά του ο ήλιος στη δύση του.

Ο executive chef.
Τάσος Παρασκευίδης.
Τα χέρια του χρυσά.
Τα πιάτα του βασισμένα όλα στην τοπική πρώτη ύλη.

Ψαρικά.
Μια εβδομάδα, αφιερωμένη στη θαλασσινή KOUZINA.
Θαλασσινά. Ταιριασμένα με ντόπια ζαρζαβάτια. Συνταγές από τα καλογέρια στο Άγιον Όρος.

Νόστιμες ιστορίες θάλασσας.
Οι ψαρότρατες φεύγουν για τα νυχτερινά δίκτυα.
Αύριο τα χαράματα θα φέρουν την ψαριά στο λιμάνι.

Ο Τάσος θα είναι εκεί. Θα διαλέξει τα φρέσκα.
Και θα κάνει πάλι τη διαφορά.

Κλείστε τραπέζι στο "Λευκό Κοχύλι" του Mount Athos Resort και απολαύστε! Το αξίζετε!

Μια θάλασσα.
Και απέναντι, η κορυφή ενός ευλογημένου βουνού.

Μια εσοχή του Αιγαίου.
Το Casa Cook Athos, απέναντι από τις νησίδες — τα Δρένια.

Μια μοναστηριακή τράπεζα.
Ένας μοναχός που μαγειρεύει.
Και μια εικόνα βγαλμένη από το Φως της Ελλάδας.

Ένα σκηνικό λουσμένο στο ηλιοβασίλεμα.
Το πιο πορτοκαλένιο που έχεις δει ποτέ.

Ένα κάδρο απλότητας.
Αυθεντικότητας.

Στο τραπέζι, καλούδια από την αθωνική KOUZINA.
Θαλασσινά φρέσκα, από τα δίκτυα των ντόπιων ψαροκυνηγών.
Γεύσεις και συνδυασμοί από τους κήπους των αθωνικών λόφων και τις θάλασσες τριγύρω.

Οίνοι αγιορείτικοι, από τον Μυλοπόταμο του Αγίου Όρους.
Και μαζί μας, η ψυχή του Γέροντα Επιφάνιου.
Μνημόσυνο.

Μια ελληνική ιστορία γαστρονομίας,
λουσμένη στο Φως του Θεού
και στο Φως του Αιγαίου.

Μια γεύση τόπου.
Μια γεύση μνήμης.
Μια γεύση ευλογίας.

Θέα συγκλονιστική.
Ένα ψαρολίμανο.
Τράτες και σμήνη γλάρων μαζί ξεκινούν για την ολονύκτια ψαριά.
Δίχτυα έτοιμα να πέσουν στις θάλασσες του Αγίου Όρους.

Ο Τάσος, executive chef του Mount Athos Resort ετοιμάζει Τράπεζα.
Επηρεασμένος από τις Τράπεζες της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου φτιάχνει ψάρια και θαλασσινά.
Ψωμί δικό του, με υλικά της περιοχής.
Ταραμάς θεικός, του ονείρου.
Φάβες.
Ζαρζαβάτια.
Σύγχρονες εκδοχές της αθωνικής KOUZINAs, οι οποίες ακουμπούν στην παράδοση.
Πάστες και κριθαρώτα.
Τυριά ντόπια.

Οι ψαρότρατες συνεχίζουν το ταξίδι τους στις αθωνικές θάλασσες.
Ψαράδες στο λιμάνι της Ιερισσού ρίχνουν μπετονιές.
Το βράδυ πέφτει.
Η Τράπεζα του Τάσου στο απόλυτο γαστρονομικό μεγαλείο της.

Σας περιμένουμε!

Η αναβίωση του Αρνιώτικου Γάμου ζωντανεύει την πολιτιστική κληρονομιά της Αρναίας, μετατρέποντας μια ιστορική καταγραφή του 1793 σε μια γιορτή για όλη την κοινότητα και τους επισκέπτες.

Η ροή του ακολουθεί το παραδοσιακό τελετουργικό ενός αυθεντικού γάμου της Αρναίας, όπως αυτός καταγράφηκε από το Γάλλο Πρόξενο της Θεσσαλονίκης Esprit-Marie Cousinéry. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο βιβλίο με τίτλο «ένα ταξίδι στη Χαλκιδική στα 1793» του Στέφανου Κότσιανου, ο Γάλλος επισκέπτης είχε πραγματικά εντυπωσιαστεί από το γάμο της εποχής εκείνης (18ος αιώνας): από τα χρώματα, τις προίκες, τις συνήθειες, το γλέντι.

Ο γάμος ξεκινά από την πλατεία «το Χοροστάσι» (πλατεία Δημαρχείου). Η νύφη θα στολιστεί με την τοπική νυφιάτικη φορεσιά στον παραδοσιακό ξενώνα «Αριστοτέλους, του Αλεξάνδρου», συνοδεία ντόπιων τραγουδισμάτων. Φίλες, οικογένειες, συγγενείς και χωριανοί («ψίκι») καταφθάνουν από νωρίς στον ξενώνα, ο οποίος θεωρείται το πατρικό της: με τον τρόπο αυτό θα αποχαιρετήσει τους δικούς της, ενώ η προίκα της φορτώνεται στα άλογα και φεύγει για το νέο σπιτικό.

Ο γαμπρός προετοιμάζεται στην αυλή του Λαογραφικού Μουσείου της Αρναίας, το οποίο υποκαθιστά το δικό του πατρικό. Συγγενείς και φίλοι («ψίκι») «τον ντύνουν» με την παραδοσιακή γαμπριάτικη φορεσιά και «τον τραγουδούν», ενώ ο μπαρμπέρης τον ξυρίζει με σαπουνάδα και φαλτσέτα όπως παλιά.

Με παραδοσιακά όργανα, μουσικές τοπικές και χορούς αρνιώτικους, το «ψίκι» του γαμπρού ξεκινά την πορεία του προς το σπίτι της νύφης. Γαμήλια τραταρίσματα και μουντοβίνα (τσίπουρο από κηρύθρα) προσφέρονται από τους συγγενείς καθ’ όλη τη διάρκεια της χαρούμενης πορείας.

Τα δύο «ψίκια» συναντιούνται στο «Χοροστάσι» και οδηγούνται στην εκκλησία για τη στέψη. Αμέσως μετά το μυστήριο η πλατεία μετατρέπεται σε παραδοσιακό καφενείο και το γαμήλιο γλέντι αρχίζει ολοκληρώνοντας την αναβίωση.