
Λόφος Αγίας Παρασκευής στη Στρατονίκη.
Ψηλά στον οικισμό.
Ένω ξωκλήσι – ζωγραφιά.
Ελληνικό.
Λευκό.
Με πέτρα.
Με μικρό αυλόγυρο. Θέα. Το χωριό στα πόδια μας.
Το Αριστοτοτελικό Όρος (το βλέπεις) συναντά αχόρταγα τη θάλασσα.
Μαζευόμαστε στο πλακόστρωτο προαύλιο. Ανάβουμε κερί στη μνήμη της.
Ψάλλουμε και η ψυχή μας ησυχάζει.
Τραγουδούμε.
Δειπνούμε στη μικρή τράπεζα.
Μοναστηριακή.
Με όσπρια και ζαρζαβάτι των μπαζέδων. Και είναι όλα υπέροχα! Αληθινά και Αυθεντικά.
Ελλάδα!
Η ψυχή της στο φαγητό μας!